Efendim
tarih 7 Şubat 2006,(doğum günümden bir gün sonrası) 20 yaşında olan ben
hem üniversitede okuyorum hem de okulum ikinci öğretim olunca
gündüzleri de çocuk mobilyası satan bir mağazada satış elemanı olarak
çalışmaktayım.
Günlerden
Salı ben yine sabah erken kalkıp mağazaya geldim ve işimi yapıyorum,
müşteriler gelip gitmekte dışarıda yine bugün ki hava var kar yağıyor.
Bende önümüz cadde kapı girişinin arka tarafından ayakta dışarıyı
seyretmekteyim.
Mağaza
beş katılı apartmanın giriş katında bulunmakta hatta Atv televizyon
kanalının yan binası (istanbulu bilenler için) bina komple iş
yeri.Dışarıyı izlerken binaya birsürü insan girip çıkmakta .
Kapının
önünde duran birini gördüm kapıyı açmaya çalışıyor ben hemen geri
çekilip ‘’hoş geldiniz buyrun’’dedim (müşteri veli nimet sonuçta demi)
karşımda duran adam öylece bana bakıyor ben tekrarladım buyurun dedim.
ne dedi biliyomusunuz ‘’tornavidanız var mı’’ bu ne şimdi ya hahaha..
Mobilya
mağazası olunca takım çantamız hep mevcut durur biryerde.Bende sorgu
sual sormadan getirdim çantayı ‘’hangisini isterseniz alın’’ dedim.Üst
katta iş yaptıklarını ve ihtiyaçları olduğunu hemen getireceğini
söyleyip gitti.
Aradan
fazla zaman geçmeden tornavidamız geldi çok şükür teşekkür etti falan
derken mobilya bakmak istediğini söyledi yeğeni için.(tabii yalan maksat
beni oyalamak mış sonradan öğrendim) ben satış yapcam heyecanı ile tüm
mobilyaları gösteriyorum anlatıyorum fiyat çıkarıyorum vs……bir kartınızı
alayım sonra tekrar uğrarım diyip gitti.ama ben ne laflar saydım
arkasından anlatamam bişey almadı ya …..
Aradan 2 gün geçmedi telefon çaldı açtım o arıyo ben ha tamam mobilya
almaya gelecek galiba derken meğer adam beni almaya gelecekmiş haberim
yok.Telefonda görüşmek istediğini söylemez mi? Ben ne diyeceğimi
şaşırdım.
(Biz ki çoğumuz öyledir sanırım aile baskısı vardı.Annem her seferinde
aman sakın kimseyle görüşme erkek milleti sen bilmezsin baban böyle
şeyleri kabul etmez.biraz daha aklın ersin öyle olsun arkadaşın diye
diye bizleri iyiden iyiye korkutmayı başardılar.)
Eşim ilk erkek arkadaşım,ilk sevgilim,eşim,bitanem,ailem,
hani derler ya alnına yazılmış, kaderin ise ağzın dilin bağların işete tam benim de öyle oldu..
Tanımadığım ve bir kere gördüğüm adama tamam dedim görüşelim..Veee biz
tam bir hafta sonra 14 ŞUBAT 2006 Salı günü buluşmaya karar
verdik.Gördüm tanıdım,hemen anneme bahsettim,ama gel gör evleneceğim
insan olarak hiç ama hiç görmedim.Ciddi olduğunu hiç düşünmemiştim.Tabi
o da ailesine durumu anlatmış ve biz bir ay boyunca konuştuk görüştük
bir ay sonunda lokantada oturmuş yemek yiyoruz.Durduk yere bana demez mi
‘’canım beyaz eşyaları hangi marka istiyosun’’ dur be adam bismillah
dün bir bugün iki ne oluyo demi yani.yemek bogazımda kaldı işte o anda
anladım ki bu adam çok ciddi….
Gel
gelelim zaman ailesi tanışmaya geldi biz gittik derken 2010 yılına
kadar geldik söz nişan yapılacak artık (niye bu kadar beklendi derseniz
efendim benim ve eşimin okulu vardı bitmesi beklendi hoş kayınvalidem bu
sürede çıldırdı ama ne yapım meslek olmadan asla diyip 5 sene beklettim
ohhhhhh iyi yapmışımmm valla yaradı) bir gün yolda gidiyoruz ben
dedimki ‘canım söz nişan olacak ve sen bana daha evlilik teklifi
yapmadın bu nasıl iş anlamadım dedim’’ ne yaptı……
Caddenin ortasına geçip diz çöktü ve ‘’BENİMLE EVLENİRMİSİN (sakın hayır deme buradan kalkmam)’’ dedi.
Hey
ALLAHIM rezil olduğuma mı yanayım, arkada biriken trafiğe çalan
kornalara mı yanayım, mutlu mu olayım bilemedi.’’evet evet hadi kalk ne
olur Allah aşkına’’ diye yalvarmaya başladım artık. Yoldan geçen
insanlar alkışlamaya başladı kornalar çalıyor ben rezil oldum hala o
caddeden geçemiyorum…..tanırlar diye..
Herşey
bu kadar güzel gitmiyo tabiî ki zorlukları bizde yaşadık bazen
ailelerin anlaşmazlığı bizi ayrılmaların eşine kadar getirmişti.yok
düğün orda olacak,yok kına burada olcak,yok ben koltuk alıcam……vs bir
sürü saçma sapan seyler işte Anne baba ne yapcan..
25.04.2010 nişan yapıldı.
Babam
pek kabullenmemiş olsa da daha yeni yeni alışmaya çalışıyo (kız evladı
öyle kolay verilmiyo işte) İstemeye geldiklerinde babam beni banyoya
kapatıp aynen şöyle dedi ‘’içerde adamlar var niye geldiklerini
biliyosun şimdi söyle sen bu çoçuğu istiyomusun (Allahım dövecek gibi
sordu) evet istiyorum (kısık ses), istiyomusun..? evet( artık ağlamaya
başladım) peki ailesini istiyomusun? anlamadım baba (sen sadece bu
çocukla evlenmiyorsun aynı zamanda ailesi ile de evleniyorsun 7 den 70’e
aileyi istiyomusun? Ben biraz duraksadım Evet dedim.Allah hayırlı etsin
yolun açık olsun fıstığım.umarım biz mahçup oluruz demez mi? Hayda bu
ne demek şimdi ben başladım ağla ağla durduramıyorum kendimi.
bu arada biz söz nişanı aynı gün yaptık evde isteme olduktan sonra nişan için mekana gidildi.bol bol eğlendik.
Mutlu son 22.05.2011 Pazar Rabbime binlerce kez şükürler olsun ki beni ona onuda bana nasip etmiş.
Kocamı çok ama çok seviyorum (bazen sevmiyorum ,dediğimi yapmazsa ama hep yapar canım benim)
Rabbim isteyen dileyen herkese bu mutluluğu yaşatsın….
Okuyan herkesin yüreğine sağlık….
Duygu ile...
