EVLİLİK HİKAYELERİ VOL 4

Efendim tarih 7 Şubat 2006,(doğum günümden bir gün sonrası) 20 yaşında olan ben hem üniversitede okuyorum hem de okulum ikinci öğretim olunca gündüzleri de çocuk mobilyası satan bir mağazada satış elemanı olarak çalışmaktayım.

Günlerden Salı ben yine sabah erken kalkıp mağazaya geldim ve işimi yapıyorum, müşteriler gelip gitmekte dışarıda yine bugün ki hava var kar yağıyor. Bende önümüz cadde kapı girişinin arka tarafından ayakta dışarıyı seyretmekteyim.

Mağaza beş katılı apartmanın giriş katında bulunmakta hatta Atv televizyon kanalının yan binası (istanbulu bilenler için) bina komple iş yeri.Dışarıyı izlerken binaya birsürü insan girip çıkmakta .

Kapının önünde duran birini gördüm kapıyı açmaya çalışıyor ben hemen geri çekilip ‘’hoş geldiniz buyrun’’dedim (müşteri veli nimet sonuçta demi) karşımda duran adam öylece bana bakıyor ben tekrarladım buyurun dedim. ne dedi biliyomusunuz ‘’tornavidanız var mı’’ bu ne şimdi ya hahaha..

Mobilya mağazası olunca takım çantamız hep mevcut durur biryerde.Bende sorgu sual sormadan getirdim çantayı ‘’hangisini isterseniz alın’’ dedim.Üst katta iş yaptıklarını ve ihtiyaçları olduğunu hemen getireceğini söyleyip gitti.

Aradan fazla zaman geçmeden tornavidamız geldi çok şükür teşekkür etti falan derken mobilya bakmak istediğini söyledi yeğeni için.(tabii yalan maksat beni oyalamak mış sonradan öğrendim) ben satış yapcam heyecanı ile tüm mobilyaları gösteriyorum anlatıyorum fiyat çıkarıyorum vs……bir kartınızı alayım sonra tekrar uğrarım diyip gitti.ama ben ne laflar saydım arkasından anlatamam bişey almadı ya …..

Aradan 2 gün geçmedi telefon çaldı açtım o arıyo ben ha tamam mobilya almaya gelecek galiba derken meğer adam beni almaya gelecekmiş haberim yok.Telefonda görüşmek istediğini söylemez mi? Ben ne diyeceğimi şaşırdım.

(Biz ki çoğumuz öyledir sanırım aile baskısı vardı.Annem her seferinde aman sakın kimseyle görüşme erkek milleti sen bilmezsin baban böyle şeyleri kabul etmez.biraz daha aklın ersin öyle olsun arkadaşın diye diye bizleri iyiden iyiye korkutmayı başardılar.)

Eşim ilk erkek arkadaşım,ilk sevgilim,eşim,bitanem,ailem,kardeşim,nefes almam sebep olan varlığım….. 

hani derler ya alnına yazılmış, kaderin ise ağzın dilin bağların işete tam benim de öyle oldu..

Tanımadığım ve bir kere gördüğüm adama tamam dedim görüşelim..Veee biz tam bir hafta sonra 14 ŞUBAT 2006 Salı günü buluşmaya karar verdik.Gördüm tanıdım,hemen anneme bahsettim,ama gel gör evleneceğim insan olarak hiç ama hiç  görmedim.Ciddi olduğunu hiç düşünmemiştim.Tabi o da ailesine durumu anlatmış ve biz bir ay boyunca konuştuk görüştük bir ay sonunda lokantada oturmuş yemek yiyoruz.Durduk yere bana demez mi ‘’canım beyaz eşyaları hangi marka istiyosun’’ dur be adam bismillah dün bir bugün iki ne oluyo demi yani.yemek bogazımda kaldı işte o anda anladım ki bu adam çok ciddi….

Gel gelelim zaman ailesi tanışmaya geldi biz gittik derken 2010 yılına kadar geldik söz nişan yapılacak artık (niye bu kadar beklendi derseniz efendim benim ve eşimin okulu vardı bitmesi beklendi hoş kayınvalidem bu sürede çıldırdı ama ne yapım meslek olmadan asla diyip 5 sene beklettim ohhhhhh iyi yapmışımmm valla yaradı) bir gün yolda gidiyoruz ben dedimki ‘canım söz nişan olacak ve sen bana daha evlilik teklifi yapmadın bu nasıl iş anlamadım dedim’’ ne yaptı……

Caddenin ortasına geçip diz çöktü ve ‘’BENİMLE EVLENİRMİSİN (sakın hayır deme buradan kalkmam)’’ dedi.

Hey ALLAHIM rezil olduğuma mı yanayım, arkada biriken trafiğe çalan kornalara mı yanayım, mutlu mu olayım bilemedi.’’evet evet hadi kalk ne olur Allah aşkına’’ diye yalvarmaya başladım artık. Yoldan geçen insanlar alkışlamaya başladı kornalar çalıyor ben rezil oldum hala o caddeden geçemiyorum…..tanırlar diye..

Herşey bu kadar güzel gitmiyo tabiî ki zorlukları bizde yaşadık bazen ailelerin anlaşmazlığı bizi ayrılmaların eşine kadar getirmişti.yok düğün orda olacak,yok kına burada olcak,yok ben koltuk alıcam……vs bir sürü saçma sapan seyler işte Anne baba ne yapcan..

25.04.2010 nişan yapıldı.

Babam pek kabullenmemiş olsa da daha yeni yeni alışmaya çalışıyo (kız evladı öyle kolay verilmiyo işte) İstemeye geldiklerinde babam beni banyoya kapatıp aynen şöyle dedi ‘’içerde adamlar var niye geldiklerini biliyosun şimdi söyle sen bu çoçuğu istiyomusun (Allahım dövecek gibi sordu) evet istiyorum (kısık ses), istiyomusun..? evet( artık ağlamaya başladım) peki ailesini istiyomusun? anlamadım baba (sen sadece bu çocukla evlenmiyorsun aynı zamanda ailesi ile de evleniyorsun 7 den 70’e aileyi istiyomusun? Ben biraz duraksadım Evet dedim.Allah hayırlı etsin yolun açık olsun fıstığım.umarım biz mahçup oluruz demez mi? Hayda bu ne demek şimdi ben başladım ağla ağla durduramıyorum kendimi.

bu arada biz söz nişanı aynı gün yaptık evde isteme olduktan sonra nişan için mekana gidildi.bol bol eğlendik.

Mutlu son 22.05.2011 Pazar Rabbime binlerce kez şükürler olsun ki beni ona onuda bana nasip etmiş.

Kocamı çok ama çok seviyorum (bazen sevmiyorum ,dediğimi yapmazsa ama hep yapar canım benim)

Rabbim isteyen dileyen herkese bu mutluluğu yaşatsın….

Okuyan herkesin yüreğine sağlık….

Duygu ile...

 

EVLİLİK HİKAYELERİ VOL 3

Herkesçiklere merhabaaaa..

Nasılsınız bakalım..?

Ben iyiyim hamdolsun,

koşuşturmacaya devam.

Yarın komşularım bana gelecekler hazırlık içindeyim..=)

Bugün yine bir evlilik hikayesi daha okuyalım istedim..

Ben çok sevdim şayet,

heyecanlı oluyor böyle güzel şeyler okuyunca..=)

 Sizde bu güzel hikayenizi bizlerle paylaşmak isterseniz eğer

cicibiciseylerr@gmail.com  adresime mail atabilirsiniz..

Gelelim bugün ki hikayemize,

Bugünde İşte Benim Küçük Dünyam blogunun sahibesi güzel arkadaşım fatmamın hikayesine şahit olacağız..

Başlayalım bakalım neler yazmış bizlere..

 Hikayemin çok başlarından başlamak istiyorum, istanbula gelme hikayemden. 

Okulu yeni bitirmiştim yogun bir şekilde iş arıyodum.

öğretmen olacaktım bilg.öğretmeni olmasına kesin gözüyle bakıyordum işe girip kendime araba alıp huzurlu bir hayat düşünüyordum hiç beklemediğim şekilde işim olmadı.

Küçük yer tabi kız isteme olayları bana nekadar uzak diye düşünürken başıma geldi.flimlerde olurduya istemeyen kız bakımsız çıkar karşılarına fln onu bilem yaptım en son gelen ler tanıdığım biriydi iyi bir insan tabii evlilik hiç aklımda yok asla diyorum.ama hiç sesimi çıkarmadım babam istemdi ve benim istediğimi sandığı içinde çok korkmuş bana zorda olsa isteemdiğini  söyleyince bende istemiyorum dedim.babacığımda ben istiyorum ama o istemiyo diye istemediğimi düşündü çook sevindi kızım beni dinledi diye bunları neden anlattım ne alaka diyebilirisiniz.

şöyleki benim ailemsiz istanbulda yaşamam (ananemin yanında olsa dahi)imkansız diyebilirim ailem çok tutucuydu kader işte tam o dönemde istanbuldan iş bulundu orası nasıl oldu bilemiyorum kader işte .babamda ben sana güveniyorum gidebilirsin korktu tabii evleneceğim diye gönderdi beniJ

1 senem geçti ist ,eşim ünv arkadaşımın iş arkadaşıydı o yakıştırdı bizi ,sürekli birileri bana birilerini yakıştırıyo evlilik istemiyorum diyorum.

tabi 1 seneye yakın böyle lafta kaldı ,eşim benim resmimi görmüş çok begenmiş bunları sonra bana mektubunda yazıyor.7 ekim  ramazan günü taksimde arkadaşlarla iftar acmaya karar verdik arkadaşım onuda cağıracağını söyledi .

ilk karşılaştığımda gözlerini gördüm  okadar güzel bakan gözler gördüğümü hatırlamıyorum.içinin güzelliği gözlerinden yansıyo gibi geldi oan ve gerçektende öyle.

İnsanın kaderi olunca bu denli rahat oluyo heralde karşısında yoksa okadar rahat konuşup yemek yiyemezdim.Sonrasında bir kere daha görüştük beşiktaşta güzel bir gündü.

Kırk yıllık arkadaş gibiydik .Sonrasında kötü bir olay yaşadım bir akrabamızın çocuğu hiçhoş olmayan konuşmalar yaptı bana ben o üzüntüyle ağlayarak eşime anlatmışım oda işi gücü bırakıp destekolmaya geldi dayanamayıp çocuğun yanına gitti seni düğünümüzde görmek istemiyorum dedi.

yanı çok ani olmuştu kötü bir olayla gelmişti ama o günden sonra evliliğe adım adım ilerledik. ben avrupanın bir ucunda o anadolunun bir ucunda yaşamasına rağmen hep yanımdaydı.Mesai çıkışı  gelirdi ananemde kaldığım ve kahyam da çok olduğu için odamın kapısını kilitleyip gizlice gidişlerimde olmuştur(kımseye örnek olmak istemem bu konularda)

eşimi gören hiç kımse olumsuz bişey söylemedi.gözlerine bakan kımsenın olumsuz bişey demesi mümkün değil çünki.Birbirimize çok benziyoruz  konuşmadan bile anlayabiliyoruz  birbirimizi .kısa sürede evlilik kararı aldık ben ailesiyle tanıştım.Hala onlara giderken o günleri hatırlıyorum o heyecanımı .annem memleketten geldi aileler tanıştı babam istemeye gidilince  gördü damadını ailesini zaten nişanlığımda cantamdaydı istendi ve nişan oldu.Herkes bize tencere kapak derdi halada öyle şükürler olsun.

Nikahta içimde ukte kalan nikah memurunun iyi günde kötü günde başlayıp ..kabul ediyomusun sorusuna eveeeeeeeeeeet diye haykırmak .

hiç düşünmemiştim o anı kabul ediyomusun deyinde bende kabul  ediyorum demiştim .

eşim şööleee bi bakmıştı bana oda nesi der gibi.

ama bilemediimm.hala güler bana kendileri.

Aileler arası hiçbir sorun yaşamadık,sadece eniştem hiç sevemedi eşimi,oda kıskançlığından aynı dönemde oğluda evlendi yok ben eşimi düşünüyomuşum çok harcama yapmıyorum neo yasınmı almıyo fln kendi gelini biraz masrafa soktuğu için kendilerini benim tutumlu olmam canlarını sıkmıştı.benimde azda olsa moralimi bozmuştu o dönem.başka hiçbir şeyimize karışılmadı her şeyi ikimiz yaptık çok şükür.

İlk yadırgamıştım hiçmi ilgilenilmez hiçmi yardımcı olunmaz(eşim kendi biriktirdiği parayla ve hiç borca girmeden yaptı her şeyimizi)

gerçi bende istemedim birilerine bağımlı olmayı her şeyi kendimiz yapalım istedim ama bu kadarıda fazlaydı.ama tanıdıkca anladım belki abarttılar ama çocuklarını okutana kadar ellerinden geleni yapıp sonra kendi ayaklarının üstünde durmalarını istiyolar kızlarını bile okul bitince ne kararlarına ne hayatına karışmıyorlar tabi nasihat doğru yol gösteriliyo ama karar  çocukların.

bu huylarını çok seviyorum.(konuyu saptırmıyım) 

düğünümde kornam bozuldu tam konvoy sırasında ,takı takılırken iğneleri unuttuk gelen çiçeklerden topladık iğneleriJhiç oturmadım sürekli oynadım çok güzel bir düğündü .

1.kınam eşortman partisi gibi oldu öyle otururken kalabalıklaştık biri mumları getirdi herkes eşortmanlı felan ama eğlenceliydi.

 2.daha kınaya benzedi tabı.

Bu yazıyı yazacağım diye taa yeni tanıştığımız ve devamında ufak notlar almışım.belki unuttuğum ayrıntılar vardır diye ama sürekli seviyorum,aşığım deyip durmuşum.yani çok inişli çıkışlı bir evlilik hikayesi değil benimkisi tanıştık ilk haftadan evlenmeye karar verdik uzatmadan evlendik ve her dakikasında mutluyduk çok uyumlu bir çift olduk zaten birbirimizede benziyoruz.Allahım herkese huzurlu anlaşabileceği insan nasip etsin.

Canım eşim ona seni ilk günki gibi seviyorum dediğimde, ben seni ilk  günlerden çok daha fazla seviyorum der.gerçektende öyle paylaşımlar arttıkca ,ortakyanlar keşfedildikce artıyo sevgi.Hala onsuz yaptığım her şeyde eksiğim.Hep böyle devam eder insallah..

EVLİLİK HİKAYELERİ VOL 2

Herkese haftanın ilk gününden kocaman merhabaaa..

Bugünde blogumda yine bir aşka şahit olalım dedim

 ve evlilik hikayelerine kaldığı yerden devam etmek istedim..

İsteyen herkes bizimle bu güzel hikayesini paylaşabilir.

Sadece cicibiciseylerr@gmail.com adresime mail atmaları yeterli olacaktır..

Haydin bakalım bugünde hangi aşka konuk olacağız...

Daha yaş 16 orta okuladan cıkmış bi havalar

 falan genç kız oldum yaaa

 babam okucaksın diye zorladı beni ablam

 okuduya benimde okumamı istedi, 

Ama ben arkadaşlarımın coğu fatihte tuba kız kuran kursuna gidecekleri için bende oraya gitmek istedim ve sonunda babamı ikna ederek yolculuğa hazırlandım,

Ama daha acığım kapanmadım ve kapanmaya karar verdim ve ilk kapandığım gün 

anne"min teyze kızının kına gecesi vardı ve oraya gittim herkez şokta o deli kübra kapanmış hemde daha 16 yaşında ama aldığım en doğru kararımdı o benim,

Neyse kına bitmeye yakın erkekler geldi oynamaya ve tabiki Eşimde onların içinde,

16 yaşındayım yanımdaki kuzenime dedimki baksana falan gelenlere ama hemen ordan biri dediki o sana pas vermez bende yalvardım sanki dedim 

orda o konu kapandı teyzemlere bi kız geldi yanıma tanımıyorum 

ben sana bişey dicem dedi evet söyle dedim şeyy amcamın oğlu seni az önce kınada görmüş

 ve cok beğenmis üst katta catıda seni bekliyo (sevindimmm heee)

neyse ben mutfağa gectim bana sana pas vermez diyende ordaydı 

ayy dedim selçukta beni cok beğenmiş şuan catıda beni bekliyomuş dedim 

hava attım yani ama ben bunları yaşarken daha 16 yaşındaydım 

neyse bende deli cesareti cıktım çatıda bekliyooo kenarda beni heheh

gittim selam nasılsınız falan işte ben seninle cıkmak istiyorum dedi bende sanki onu bekliyomuşum gibi hemen Evet dedim sonradan pişman oldum naz yapmadığıma ama olsun oldu bikerem telefon numarasını verdi benim telefonum yok ozamanlar zaten bide yatilı kursa gitcem görüşemeyiz dedim anca hafta sonu neyse indim bende bi hava bi hava selçuk"la cıkıyoruz yaaa anlatıyom herkeze:P aradan hafta geçti ben yatılı kurstayım ablam almaya geldi anam bi baktım Selçuk!!!!!! yuppiiii giittim yanlarına yemeğe falan götürdü ablamla bizi

6 ay böyle devam etti benimde kursum biittiii evdeyim artık

Ailesi istiyolar beni yaşım küçük babam vermem diyo ama ben istiyorum ne cesaret dimi 

16 yaşında evlilik deliyim ben 5 kere gelip gittiler beni istemeye ama babam yok diyo beni aldı karşısına evlenmek mi istiyorsun sen kızım dedi!!!? ben başımı öne eğdim anladı tabi bana demezmi sen daha dışarda ip atlıyodun ne oldu diyee

 ben hemen cıktım dedemin yanına dede!!! beni ver en son gelmelerinde beni verdiler yuppi selçuğu arayıp haber vermem lazım hemen saldırdım telefona arıyorum açmıyo saat12,30 garibim beklerken uyumuş sinir olmuştum ozaman.

Sonraki günleri tahmin edebilirsiniz nişan töreni ve sonrası nişanlılık dönemi cok güzeldi herkez tarafından cok sevilen bir gelin oldum kısa bir sürede ve halada öyle 

7,senem bittii 8.seneme girdim iyiki varsın iyiki hayatındayım

 Dünyaları verseler sacının bir telini vermem...!!!! 

aşk dediğiniz şey bu dünyada en güzel ve sade şey ve bende mevcut hemde baya baya.

2 tane meleğim iyiki varsınızzz iyiki sizinle beraberim Allah"ım bana ömür verdiği sürece sizi asla bırakmam.aslında daha cokk varda yazılcak işte sıkılmayın hayat bu kadar kısa değil aslında ama kısaltık azcık öpüyorummmm

KBR

EVLİLİK HİKAYELERİ VOL 1

Artık başlamanın vakti geldide geçiyor dedim ve evlilik hikayelerine bugün itibariyle başlamış bulunuyorum..

İlk hikayemiz huzurlarınızda buyrun şahit olmaya..

Esim yaz tatillerinde Türkiye’de olurdu.
Onu gördükce begenirdim icten ice... Ilk baslarda devamli taktigi sapkasiyla dikkatimi cekti, hic cikarmazdi…Sonraki senelerde sapka cikmis baska birsey gelmis olurdu, mesela bir sirt cantasi…Saclari düzgün taranmis, bakimli biriydi hep. Sadece hafif burnu havadanlik vardi ve biraz marka takintisi vardi sevmedigim…
O gittiginde unuturdum onu, geldiginde yine icimde kelebekler ucusmaya baslardi…Aylardan genelde Temmuz olurdu…

Aslinda ben kör bir asiktim, cünkü bu ne is yapar, hangi okula gitmistir, nasildir pek bilmez ve merakta etmezdim o kisimlarini… (Taa ki evlenince ve Avusturya’ya yerlesince isinin ne oldugu ögrenmistim, anlayin iste, günümüzde ilk soru ne is yapar, meslegi ne halbuki…)

Ee bende kelebekler vardi onda var miydi acaba? Iste bundan pek umudum yoktu…

Ben pekte gösterisli süslü bir genc kiz olmadim cünkü. Ailemin maddi durumu neye yetiyorsa, annem ne almak isterse üstüme basima onu giyerdim (Simdi hala annemde duran o zamanlar giyindigim bir gömlek var baktimda Medium bedeni (simdi bile büyük gelir), yinede sevmeye sevmeye giyiniyordum baska alternatif olmayinca…Pek sikayet eden bir cocuk olmadim hic, simdi geriye baktigimda farkediyorum hepsini..)
Neyse iste benim celimsiz hallerimi niye begensin ki Avrupa’dan tatile gelmis bakimli bir genc oglan diye gecerdi aklimdan.Yine gidiyor ben unutuyorum ve yine Temmuz’da geliyor kelebeklerimi getiriyordu…

Ben bu durumdan rahatsiz oldum, yani kendi durumumdan. Bu isin bir sonu olmaliydi! Bu düsünceyle tek cözümün konusmam gerek diye düsündüm. Yani acikca hoslandigimi söyleyip bu konuda fikri ne onu ögrenmek :D  Pek cesaretliymisim…
Ben kalbim küt küt „birsey söylemek istiyorum sana falan gün“ deyiverdim. O gün geldiginde „haftaya söylerim“…gibi korkudan erteledim… O birgün bana israr etti „bugün de ne diyeceksen, yoksa kurtulusun yok“ dedi. 
„Söyledikten sonra ölsem iyi olur aslinda“ …… „Beeeen (uzadi burasi az) seni seviyorum (burasi hizliydi)…
Karsidaki ses „gercekten mi?“  Ben „gercek olmasa niye zorlanayim bukadar…“ Ve sus pus ortalik… Daha cit yok…

Diger birgün bir arada olacagimiz ortamdaydik…Baktim birseyler yaziyor kum üzerine uzaktan izliyordum… Yaklasmak istedim, ben yaklastikca o oradan uzaklasti. Yazdigi yaziya gözüm ilisti, okudum „Bende seni seviyorum ama söyleyemedim“
Benim kafam tuhaf oldu tabii…Geri yazdim „Niye söyleyemedinki“… Ben uzaklastim o yaklasip yine yazdi „bilmiyorum cekindim“

Sonradan ögrendimki aslinda o seneye dek tahminim gibi akli bir karis havalarda ama o sene biraz dikkatini cekmisim… 
Tamda ben, olmazsa tamamen silecegim, dedigim anda oluverdi!

Evlilik teklifi, mesafe uzakligindan SMS ile olmustu... 
Devami nisan ve sonrasi biraz beklemek, evlenip Avusturya’ya yerlesmek… 
Aslinda bu evliligin asil entrikali kismi devami…Tam dagiliyorduk ki Rabbim yardim etti kaldirdi bizi ayaga, en cokta onu  (Elhamdülillah)
Geriye gitsem yine onunla evlenirdim...Simdilerde cok mutluyuz, huzurumuz var ve büyümekte olan (5 bucuk yasinda) bir seker kizimiz :)

Rabbim huzuru olmayanlarin yuvasina huzur versin!

KelebekGibi